Aller au contenu principal
Research report 24-04-2015

Opnieuw geschikt voor het verkeer

Wanneer een politierechter in België naar aanleiding van een verkeersovertreding een verval van het recht tot sturen uitspreekt, kan hij het herstel in het recht tot sturen afhankelijk maken van het slagen voor één of meer examens of onderzoeken. Mogelijkheden zijn onder andere een geneeskundig en/of een psychologisch onderzoek. Dit soort onderzoeken worden in België ‘herstelonderzoeken’ genoemd. De meest voorkomende aanleiding tot een herstelonderzoek is tot op heden rijden onder invloed. We verwachten dat dit enigszins zal veranderen door de wet van 9 maart 2014 art.9 (B.S. 30.04.2014), die stelt dat herstelonderzoeken ook opgelegd dienen te worden bij herhaling van verkeersovertredingen van de ‘zwaarste’ graad (gepleegd vanaf 1 juli 2014) binnen een periode van 3 jaar. Het doel van herstel onderzoeken is het verhogen van de verkeersveiligheid en het vermijden of verminderen van recidive van rijden onder invloed. Na een positief resultaat mag de persoon opnieuw over zijn rijbewijs beschikken. Slechts weinig mensen zijn op de hoogte van hoe deze herstelonderzoeken juist verlopen. Daarom was een eerste doel van deze studie om de huidige werking en procedure in België te beschrijven en te evalueren. Ook een analyse van de doelgroep maakt daar deel van uit. Kennis van de doelgroep is immers noodzakelijk om de herstelonderzoeken optimaal vorm te geven en om maatregelen te ontwikkelen tegen rijden onder invloed. Uit alle hersteldossiers die in 2012 bij het BIVV aangelegd werden, werd een willekeurige steekproef samengesteld van 1693 dossiers. Deze steekproef is representatief voor de kandidaten die vervallen zijn van het recht tot sturen, die onderzoeken moeten ondergaan om het rijbewijs terug te krijgen, en die zich bij het BIVV aanmelden voor deze onderzoeken. Bij de dossieranalyse werden verschillende gegevens verzameld: socio-demografische kenmerken, de feiten waarvoor de kandidaat veroordeeld werd, de strafmaatregelen en het verloop van de herstelonderzoeken. Een tweede onderdeel van deze studie is een vergelijking van de praktijk in België met deze in het buitenland. Meer in het bijzonder werd de werking en de procedures bestudeerd in zes andere Europese landen: Duitsland, Frankrijk, Nederland, Oostenrijk, Spanje en Zwitserland. Hierbij werden gegevens afkomstig uit het Europese onderzoek DRUID (Driving Under the Influence of Drugs, Alcohol and Medicine) aangevuld met informatie bekomen van experts uit de geselecteerde landen.

Auteurs

Uta Meesmann

Sofie Boets

Freya Slootmans